Hulde aan de gemeente voor dit afpoeieren (Volkskrant – column Kluveld)

Wat gebeurt er als een initiatiefrijke betrokken burger een idee voorlegt aan de gemeente? De Burgerlijke Raad voor het Regeringsbeleid (BRR), een zelfbedacht adviesorgaan van de regering, wilde dit weten. Kennelijk kon deze raad met de beste wil van de wereld geen betrokken burger vinden. Er werd er dus maar eentje verzonnen.

Door Amanda Kluveld

De fictieve burger kreeg de naam Eric van der Veer. Hij schreef een e-mail naar de gemeente waar hij woonde – in werkelijkheid ontvingen 450 gemeenten dit bericht -, waarin hij een burgerinitiatief ontvouwde.

Op basis van de antwoorden die Van der Veer kreeg – of niet kreeg, zoals bij eenderde van de gemeenten het geval was -, concludeert de BRR dat gemeenteambtenaren niet goed omgaan met betrokken burgers. Eric vroeg de gemeente hoe hij zijn idee tot bloei kon brengen en dat enthousiasme ‘werd in de kiem gesmoord’.

Het deugt uiteraard niet als gemeenten burgers niet antwoorden. Maar op de jammerklacht van de BRR valt wel iets af te dingen. Zo is de betrokken burger van de BRR een vreemde snuiter.

Eric werkt als chef op een groenteafdeling. Aldaar kletst hij er in de baas zijn tijd op los met eenzame ouderen over ‘wat ze bezighoudt’ en ‘kwaaltjes’, om ze vervolgens bij hem thuis uit te nodigen voor een etentje. ‘Op een gegeven moment had ik elke week een stuk of drie hevig kletsende senioren aan tafel zitten’, schrijft Eric aan de gemeente. Zijn vrouw klaagt dat het in huize Betrokken Burger geen restaurant is.

‘En dat is vervelend’, jammert Eric. ‘Steeds meer ouderen willen bij mij eten.’ Met een aantal van hen wil hij daarom een senioren-eethuis oprichten. ‘Waar ik verder niets van weet, en eigenlijk ook niet mee lastig gevallen wil worden, zijn de papieren dingen. Er komt dus veel meer bij kijken dan ik van te voren gedacht had en op dit moment kan overzien.’

De ideale BRR-burger is dus lui, niet in staat grenzen te stellen, kan de consequenties van eigen handelen niet overzien, overlegt niet, geeft zijn echtgenote de schuld van zijn eigen falen en eist dat de gemeente zijn huwelijksproblemen oplost en al het verdere werk voor hem doet.

Gemeenteambtenaren doen er goed aan deze burger af te poeieren. De gemeenschap en het gemeenschapsgeld moeten tegen deze door het huidige kabinet gewenste sukkels worden beschermd. De meeste gemeenten blijken dat te begrijpen.

Hulde dus aan onze betrokken gemeenteambtenaren.

Bron: Volkskrant, 21 juli 2007