John Kerry: Mubaraks Egypte is nooit een natuurlijke bondgenoot geweest

De volksopstand in Egypte moet Washington ervan doordringen dat bondgenootschappen niet beperkt mogen blijven tot lucratieve regeringscontacten. De politieke, juridische en economische behoeften van het volk moeten bepalend zijn.


Dat betoogt John Kerry, senator en voormalig presidentskandidaat, nu op de website van The New York Times. De Democraat kan het Amerikaanse bondgenootschap met Egypte wel verklaren. President Hosni Mubarak heeft aanzienlijk bijgedragen aan de vrede in het Midden-Oosten en daarvan profiteerden ook de VS. Egypte zocht bijvoorbeeld niet de confrontatie met Israël.

Met vertrek toont Mubarak leiderschap
Maar de militaire steun heeft te lang de alliantie gedomineerd, meent Kerry. “Het bewijs werd dit weekend geleverd: traangasgranaten met het label ‘Made in America’ werden afgevuurd op demonstranten en Amerikaanse straaljagers vlogen over het centrum van Kairo.” Militaire steun is volgens Kerry alleen gerechtvaardigd als de regering garandeert dat intussen de werkgelegenheid toeneemt en sociale omstandigheden verbeteren. Het moet een sociaal pakket zijn.

Over de toekomst van Mubarak is Kerry heel duidelijk. Die moet het veld ruimen. En zijn zoon Gamel mag geen opvolger zijn. Maar voordat Mubarak vertrekt, moet hij van Kerry nog wel het een en ander regelen.

1. In overleg met het leger en maatschappelijke partners een interim-regering aanstellen.
2. Garanderen dat de verkiezingen eerlijk verlopen. Zonder interventie van het veiligheidsapparaat en onder toezicht van internationale waarnemers.
3. Zichzelf en zijn familie uitsluiten van de verkiezingen.

Als Mubarak hieraan voldoet toont hij leiderschap, schrijft Kerry. Bovendien ziet de regio dan hoe je als Arabische overheid de bevolking kan dienen.

Egyptenaren onthouden wie steunde, en wie niet
John Kerry is de eerste hoge Amerikaan die Mubaraks vertrek eist. Álvaro de Vasconcelos, directeur van het EU-instituut voor Veiligheidsstudies in Parijs, legt op Project-syndicate.org uit waarom het zo belangrijk is nu te kiezen voor de massabeweging onder leiding van Nobelprijswinnaar Mohammed El Baradei. “Nadat het tij is gekeerd, zullen mensen zich herinneren wie aan hun zijde stond en wie niet.”

Het afdwingen van stapsgewijze hervormingen is volgens De Vasconcelos niet langer een optie. Het regime moet van hem nu plaatsmaken voor een democratische republiek, met een nieuwe grondwet. De voorwaarden, zoals vrije pers en een gerespecteerde oppositie, heeft het volk immers bekendgemaakt. Hoe langer dat verlanglijstje open staat, hoe groter de crisis, vreest de veiligheidsexpert. “De weigering van Mubarak om af te treden, is een recept voor chaos.”

Gepubliceerd: NRC