Eenzaamheid: sociale tekortkoming of maatschappelijk probleem?

‘Eenzaamheid is van ons allemaal’, betoogt een verbond van veertien bedrijven en stichtingen in een campagne die vandaag is begonnen. Individualisering, vergrijzing, werkloosheid en de multiculturele samenleving wijzen zij als oorzaken aan.

Eenzaamheid als maatschappelijk probleem dus. En niet als psychische aandoening of sociale tekortkoming. Ruim een miljoen volwassenen zijn “sterk eenzaam”, becijferde TNS Nipo in dit rapport.

De Coalitie Erbij, de stichting waarin de veertien instellingen verenigd zijn, definieert eenzaamheid als een gemis aan contacten of het ontbreken van contacten waar iemand iets aan heeft. Mensen met veel kennissen kunnen dus ook eenzaam zijn, simpelweg omdat ze geen vrienden hebben waar ze persoonlijke dingen mee kunnen delen.

“Het lijkt een beetje een taboeonderwerp”, schrijft de stichting Korrelatie op haar website. “Langdurige eenzaamheid kan ziekmakend zijn. ”

Maar wat is er aan te doen? De Coalitie Erbij heeft daarvoor een lange lijst tips voor mensen die de eenzamen willen helpen. “Grijp extreme weersomstandigheden (gladheid, hitte) aan als excuus om aan te bellen en te vragen hoe het ermee staat en of er hulp gewenst is”, luidt één van de adviezen. Interessant is ook de tip om juist een beroep op de eenzame te doen. “Vraag om planten water te geven of de postbus te legen bij langere afwezigheid.”

De eenzamen worden door Coalitie Erbij doorverwezen naar Sensoor, een stichting met een telefonische hulplijn en een chatvenster. Daar worden vooral psychiatrische problemen, ziektes en trauma’s besproken, getuige de geanonimiseerde gespreksverslagen. Is eenzaamheid misschien een symptoom van dieper leed?

Gepubliceerd: NRC