De zeven miljardste is een ongewenst kind. Waarschijnlijk krijgt het een rotleven

Op 31 oktober 2011 wordt de zeven miljardste mens geboren. Verwacht geen beschuit met muisjes op het hoofdkantoor van de Verenigde Naties. De organisatie is een campagne begonnen om alle aardbewoners op hun verantwoordelijkheid te wijzen.


Een bevolking van deze omvang bedreigt volgens de VN het natuurlijk milieu, de toegang tot gezondheidszorg en ontwikkelingskansen. Toch kiest het landenverbond voor een positieve insteek. “Het maakt ons bewust van de noodzaak onze wereld duurzamer en gezonder te maken.” De zeven miljardste mens noopt ons tot zeven miljard individuele acties, aldus de VN. Op de campagnesite www.7billionactions.com/stories kan iedereen vertellen over zijn eigen bijdrage.

7.000.000.000. Dat is natuurlijk een onvoorstelbare menigte. Gelukkig heeft milieuwetenschapper Donella Meadows in 1990 een handig trucje bedacht om dit behapbaar te maken. In een rapport bracht ze de wereld terug tot een dorp waarin honderd mensen wonen. Pas op die schaal komt het besef hoe ongelijk de middelen en kansen verdeeld zijn.

Hongerig door het leven

In 2010 is de verdeling opnieuw berekend. 43 van de 100 mensen hebben geen sanitair, 18 geen deugdelijke watervoorziening, 14 zijn ondervoed en 1 volwassene is besmet met het aidsvirus.

De beterbedeelden behoren tot de minderheid. 20 mensen bezitten 75 procent van alle rijkdom, 12 zijn gealfabetiseerd, 12 hebben een computer en 8 een internetverbinding. “Als je voedsel in een koelkast bewaart, je kleren in een kast opbergt, slaapt in een bed en een dak boven je hoofd hebt, dan ben je rijker dan 75 procent van de wereldbevolking”, aldus The Miniature Earth, een organisatie die zich baseert op cijfers van de VN en het Population Reference Bureau.

Bevolkingspolitiek geen oplossing

Lynsey Hanley, politicologe en historica, hamerde gisteren in The Guardian op deze ongelijke verdeling. Niet overbevolking, maar westerse overconsumptie is volgens haar het probleem. Tegelijkertijd merkt ze op dat hoe welvarender een gemeenschap is, hoe minder kinderen er geboren worden. Organisaties die bevolkingspolitiek propageren, zoals Population Matters, zouden zich wat Hanley betreft beter kunnen richten op milieubewustzijn in het westen en het ontwikkelen van de Derde Wereld. Wat ze nu van de daken schreeuwen is volgens haar kil en misantropisch.

Ook Charles Kenny, onderzoeker bij denktank New America Foundation, denkt er zo over. De rijkste 650 miljoen mensen verdienen honderd keer meer dan de armste 650 miljoen, schreef hij in het tijdschrift Foreign Policy. Als zij 1 procent minder consumeren kunnen er weer 650 miljoen mensen bij. “De bevolking kleiner maken is niet de oplossing. Je kunt beter campagne voeren tegen verstedelijking, kolencentrales en Hummers. Maar laat de mensen met rust.”

Gepubliceerd: NRC