Bewijs dat je van me houdt. Geef je wachtwoord

Vertrouwen in een relatie komt met het delen van elkaars vrienden, eigendommen, zielenroerselen en geheimen. Vermoed je dat je partner niet het achterste van zijn tong laat zien, vraag dan om zijn wachtwoorden voor e-mail, telefoon en sociale media. Dat is de ultieme liefdestest.


Althans, zulks is op te maken uit een enquête van The Pew Research Center. De opiniepeiler ontdekte dat één op de drie Amerikaanse tieners wachtwoorden deelt met een verkering of beste vriend. Niet omdat het functioneel zou zijn, maar omdat het een teken van “intimiteit of vertrouwen” is. Vooral onder meisjes in de leeftijd van 14 tot 17 jaar is het populair.

Matt Richtel, technologieredacteur van The New York Times, toog naar het schoolplein en tekende wat verklaringen op. “Ik heb niets voor hem te verbergen en hij niets voor mij”, zei scholiere Tiffany tegen hem. “Dat is zo schattig”, interrumpeerde klasgenote Cherry. Risico’s ziet Tiffany niet. “Ik weet dat hij nooit mijn reputatie zal schaden.”

‘Nu we een relatie hebben, moet je me alles geven’

Toch kent Richtel voorbeelden van password sharings die slecht uitpakten. Een afgewezen jongen die zijn ex-vriendin vernedert door haar e-mailgeheimen openbaar te maken, partners die als een detective op zoek gaan naar bewijzen van ontrouw en het versturen van kwaadaardige berichtjes namens een voormalige vriend of vriendin.

Vervelend is wat de 16-jarige Emily Cole overkwam. Toen ze een relatie met een jongen had begon ze gevoelens te ontwikkelen voor een meisje. Emily’s e-mail aan die scholiere werd ontdekt door haar vriendje die het vervolgens onder schoolgenoten verspreidde. Diep gekwetst was ze. Rosalind Wiseman, auteur van Queen Bees and Wannabes, een boek over opgroeiende meisjes, vergelijkt het wachtwoordruilen met het afdwingen van seks. “De reactie is hetzelfde: nu we een relatie hebben, moet je me alles geven.”

‘Inbox e-mail enige plek op internet die nog heilig is’

Wachtwoordruil kan in sommige gevallen ook functioneel zijn, leert The New York Times van de twintigjarige Alexandra. Vrienden vragen haar om hun Facebook-wachtwoord te wijzigen, zodat ze tijdens examenperiodes er niet door afgeleid worden. Na het examen geeft Alexandra die vrienden weer toegang tot hun eigen account.

Gizmodo.com, een populaire site voor consumentenelektronica, is genuanceerder over het delen van wachtwoorden. Voor het spelen van een spelletje op je mobiel is immers een wachtwoord nodig. “Dit is onschuldig”, vindt de site. “Vertrouw erop dat je partner niet je sms-jes gaat lezen.” Het scheelt natuurlijk dat je het ding snel weer kunt afpakken als dat wel gebeurt.

Met je Facebook-wachtwoord moet je voorzichtiger zijn, adviseert Gizmodo. Weliswaar is dat een publieke internetactiviteit, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat iemand toegang heeft tot je interne berichtensysteem. E-mail verdient zo bezien de grootste bescherming. “Dit is je privéomgeving”, bezweert Gizmodo. “Je praat hier met familie, collega’s, je meest intieme vrienden. De inbox is de enige plek op internet die nog heilig is.” Het gaat er niet om of je iets te verbergen hebt, schrijft Gizmodo, maar om het behouden van betekenisvolle grenzen. “Dit restje privacy heeft iedereen nodig. “

‘Na vijf jaar nog geen wachtwoord? Foute boel!’

Er is nog geen groot Nederlands onderzoek geweest naar wachtwoordruil in de relationele sfeer, laat staan de gevaren ervan, maar getuige het Viva-forum is het zeer gebruikelijk. Zelfs al in 2007. “Ik heb vijf jaar een relatie met mijn vriend”, zo begon ‘lover84’ destijds haar relaas. “We zijn voor de rest gelukkig samen, maar ik mag niet het wachtwoord van zijn computer en MSN weten.”

Dat wil ze graag, omdat ze haar vriend eerder met andere meisjes zag MSN’en. “Maar dan klikt hij die gauw weg. Hij heeft me zelfs geblockt zodat ik niet kan zien dat hij op MSN zit als ik weg ben. Is dit normaal?”

De alarmbellen moeten nu gaan rinkelen, vindt lezer Yamuna. “Als je na drie weken nog niet alles van hem mag weten, oké. Maar na vijf jaar relatie? Ik klik nooit een gesprek weg als mijn partner binnenkomt, ik heb geen geheimen. Tegen de tijd dat ergens stiekem over gedaan wordt kun je er donder op zeggen dat het foute boel is.”

Gepubliceerd: NRC