Consument niet te vertrouwen

Werkloosheid, beurskoersen, huizenprijzen, gevoelsinflatie en rentes zijn, in deze volgorde, de meeste bepalende factoren voor het consumentenvertrouwen. Zit het op deze gebieden tegen, dan stelt u de koop van een vaatwasser even uit.

Toch schijnt het zo te zijn dat u met enige regelmaat econometrische prognoses, en daarop gestoeld beleid, in de soep laat lopen.

De grafiekjes over consumentenvertrouwen vertonen namelijk nogal wat onverklaarbare ups en downs. De Nederlandsche Bank (DNB) heeft deze grilligheden onderzocht, en kwam tot de opmerkelijke bevinding dat u in de zomer van 2002 – zonder dat er een serieuze aanleiding voor was – de afwasborstel boven de vaatwasser verkoos.

Daar had u een volstrekt onnavolgbare reden toe: in die tijd kwalificeerde het Nederlands elftal zich niet voor het wereldkampioenschap voetbal in Japan en Korea. U was bedroefd, somber, en strafte hier de witgoedfabrikant voor. Of in de woorden van de DNB: “De consument was gedurende die periode beduidend somberder dan op grond van economische gronden kon worden verwacht.”

Daarnaast waren de buitentemperatuur, regenval en terrorisme van invloed op uw koopbereidheid. Nu kunnen we daar wel lacherig over doen, maar volgens de DNB is het reden tot zorg: “De omvang van deze factoren laat zich door het uitzonderlijke karakter nauwelijks kwantificeren.” Beseft u wel dat door uw wispelturigheid de prognoses van, bijvoorbeeld, het Centraal Planbureau (CPB) in de soep lopen? En dat de begroting van de regering en de plannen van vakbonden en werkgeversorganisaties hier mede op gebaseerd worden?

En dan nog iets: waarom staan loonontwikkeling en economische groei niet in de top-5 van factoren die uw consumentenvertrouwen beïnvloeden? Te abstract voor u? En wat is dat toch met die zogenaamde ‘gevoelsinflatie’? Dat u niet kunt wennen aan de euro, hoeft toch geen reden te zijn om de knip op de beurs te houden?

Kortom, het wordt hoog tijd dat u zich eens gaat gedragen als een echte Homo Economicus. Een zelfzuchtig, rationeel en berekenend individu, dat zich uitsluitend laat leiden door het maximaliseren van eigen gewin. De wereld zou er een stuk overzichtelijker en stabieler uitzien als u eens ophoudt met dat irrationele gejammer. Want economische voorspellingen doen we nog altijd met rekenmodellen. Volgens hoogleraar public economics Arno Riedl (Quest, juni 2007) zijn er al wel ‘mensmodellen’ in ontwikkeling, “maar ver zijn we daar nog niet mee”. Tot die tijd heeft u zich dus te houden aan de cijfers.

Het ergste is nog dat u het hoofd van onze minister-president op hol heeft doen slaan. Na het verschijnen van het DNB-onderzoek, belde hij Foppe de Haan, bondscoach van Jong Oranje. “Hij gaf de felicitaties voor de behaalde resultaten en wenste ons succes voor de toekomst”, aldus De Haan. Het lot van onze economie wordt nu bezegeld op een grasmat. Schaamt u zich maar diep.

Gepubliceerd: Regelzucht.nl