Kerkbetrokkenheid neemt af, zoektocht naar bezieling niet

De studenten die op zondagochtend psalmen zingen zijn op een hand te tellen. Toch heeft Saxion Hogescholen nog een studentenpastor, Arent Weevers. Hij maakt zich niet zo’n zorgen om het afnemende kerkbezoek en geeft als beeldend kunstenaar op geheel eigenwijze invulling aan zijn functie. “Kerkbetrokkenheid neemt af, maar het zoeken naar bezieling blijft altijd.

Dat jongeren het laten afweten, concludeerde ook het CBS in 2004. Minder dan 10 procent van de 18 tot 24-jarigen gaat wekelijks naar de kerk. Onderzoekers van de Erasmus Universiteit stelden eerder al vast dat van alle jongeren tussen de 15 en 24 jaar tweederde orgel en dominee mijdt.

Studenten geïnteresseerd in geestelijke wereld
Met deze cijfers op zak en het vooroordeel dat de studentenpastor een ‘uitstervend beroep’ is, stapte Sax op Arent Weevers af, de studentenpastor van Saxion Hogescholen in Deventer. Weevers, die formeel in dienst is van de Protestantse Kerk Deventer – “zie het als een kadootje van de kerken” -, maakt met die aanname korte metten. “Een studentenpastor is geen roepende meer in de woestijn”, beweert hij zelfs. “Steeds meer studenten zijn geïnteresseerd in de geestelijke wereld.”

Weevers geeft toe dat de kerkbetrokkenheid afneemt, maar zet daar tegenover dat “het zoeken naar bezieling” altijd blijft. Dat onderscheidt de mens van het dier, legt hij uit. “De mens is zich bewust van zijn tijdelijkheid hier op aarde en wil er het beste van maken met zijn vrienden, tijdens zijn studie en in het werk.”

Spiritualiteit of ietsisme?
Het zoeken maar niet vinden, wordt de laatste jaren aangeduid met ‘ietsisme’. Een term die Buitenhof-columnist Ronald Plasterk introduceerde. Ietsisme, het woord zegt het al: aanhangers hiervan geloven dat er ‘iets’ is, maar weigeren het God of Allah te noemen. Het is een religieus en armzalig en irritant tijdsverschijnsel, beweerde Plasterk. Veertig procent van de bevolking ‘lijdt’ eraan, zo bleek uit onderzoek van Trouw in 2004.

Weevers heeft niet zo’n moeite met het ietsisme. “Dat ‘iets’ noemen ze dan geen God, maar bijvoorbeeld ‘Kracht’. Dat maakt het zo boeiend om met studenten van verschillende achtergronden daar over te horen.” Volgens Weevers is God de kern van ieders spirit. “In die zin draagt iedereen een kleurrijk mozaïekstukje van God bij zich. Kracht vitaliseert het leven. En bij blokkades ga ik daar samen met de student naar op zoek. Maar wat net zo belangrijk is: hoe versterk ik mijn geestelijke bron? De één doet dat met Jezus, Mohammed, Etty Hillesum of andere ‘helden’ die zich belangeloos hebben ingezet voor idealen. Een ander steekt een kaars aan, brandt wierook, zit stil of wandelt in de natuur. Iedereen doet dat op zijn eigen unieke manier.”

In zijn werk probeert Weevers samen met de student te ontdekken ‘wat zijn of haar belangrijkste drive is’. “Maar ik ben geen hulpverlener”, werpt hij tegen. Het doet hem zelf ook goed om over de zingeving met studenten te praten. “Voor mij zijn de gesprekken met studenten zeer dynamisch. Over hun leven, over hun drijfveren, inspiratie en creativiteit. Wanneer ze het over hun passie hebben vind ik dat zeer inspirerend. Ook mijn vrouw Marion, mijn kinderen en mijn vrienden inspireren me. Ik maak elke dag wel iets mee waarvan ik denk: ‘wat bijzonder is dat’. Mensen inspireren mij altijd.”

De student centraal
Onder de naam ‘Heart and Soul’ organiseert Weevers activiteiten, die allemaal met spiritualiteit te maken hebben. Geheel conform zijn filosofie “op zoek naar datgene wat jou in beweging zet” zet hij de student centraal. Momenteel geeft hij de cursus ‘Spiritualiteit en Videokunst’ en begeleidt hij een groep van ongeveer 15 studenten om ‘one minute movies’ te maken naar aanleiding van hun gedichten. Verder zijn er een kloosterweekend, een tentoonstelling en filmavonden in de maak. “Ik werk nu met een erg creatieve en dynamische groep”, aldus Weevers.

Eén van die creatieve studenten is Elisa Ostet (21), van de opleiding Kunst en Techniek aan de Saxion Hogeschool te Enschede. “De workshop Spiritualiteit en videokunst is niet helemaal hetzelfde als de andere workshops die aan Saxion gegeven worden”, legt ze uit. “Naar aanleiding van diverse films van videokunstenaars gingen we met de groep in discussie over wat spiritualiteit inhoudt. Je merkt dat iedereen op zijn eigen manier met spiritualiteit omgaat. Soms waren de gesprekken erg confronterend. De opdrachten die je mee naar huis kreeg waren ook niet altijd even makkelijk. De ene keer ging het over de inhoud en betekenis van de film, de andere keer moest je opschrijven wat je inspiratiebronnen zijn.”

Geloven is liefhebben
Van huis uit is Elisa rooms-katholiek opgegroeid. “Dat betekende bij ons dat je naar de kerk ging tijdens bijzondere dagen en daarnaast werd ingewijd door bijvoorbeeld de doop.” Hoewel ze misdienaar was, is ze nu niet meer kerkelijk actief. “In mijn dagelijks leven betekent geloven niet iedere dag bidden, de Bijbel lezen of naar de kerk gaan. Geloven is voor mij de mensen om mij heen liefhebben, de goede dingen doen, stilstaan bij het geluk en de bijzondere en fijne dingen die je tegenkomt in je dagelijks leven.”

Arent Weevers benadrukt dat iedereen bij hem binnen kan lopen (kamer AO.33, Deventer), ook niet-gelovigen. Hij is via zijn emailadres a.j.weevers@saxion.nl te bereiken voor het maken van programma’s die met zinvragen en bezieling te maken hebben of voor een persoonlijk gesprek. Volgend cursusjaar lanceert hij de website www.HeartandSoul.nl, waar alle activiteiten op komen te staan.

Gepubliceerd: Magazine Sax