Niet lullen, maar poetsen!

De archeoloog die in het jaar 3500 de vierkante meter in Den Haag om moet spitten moet van goede huize komen.

Een voor de hand liggende conclusie zou zijn: ‘In Den Haag leefde de meest vooruitstrevende stam van het Westelijk halfrond die tot het uiterste ging om burgers te betrekken in de ontwikkeling van haar imperium’. Wanneer hij oostwaarts verder graaft, moet hij dat ietwat bijstellen: ‘Daar achter de duinen bivakkeerde een autistisch volkje, welke in de veronderstelling leefde de drijvende kracht achter de samenleving te zijn.’

Welke conclusie het dichtst bij de waarheid komt laat ik aan u over. Interessanter is de vraag waarom het kliekje achter de duinen het de archeoloog anno 3500 zo moeilijk maakt. Dat ligt, zo voorspel ik, aan twee woorden: innovatie en participatie. Termen die dan nog moeilijker te ontcijferen zijn als destijds de hiërogliefen van de Egyptenaren.

Nederlandse beleidsmakers scheppen namelijk het beeld dat alles wat zij bedenken innovatie is. Er is zelfs een platform dat zich ernaar vernoemd heeft, met JP als voorzitter. Wat ze doet? Al sla je me dood. Wat moet ik me voorstellen bij ‘Project Sociale Innovatie 2006’? Dat we elkaar in plaats van een hand, voortaan een voet gaan geven? Nee, niets van dat. Het houdt in, zo zeggen ze zelf; “flexibel organiseren, dynamisch managen en slimmer werken”. Nee, daar wordt je wijzer van.

Vorige week lanceerde een jongerenbeweging, genaamd LuxVoor, zichzelf met de publicatie ‘Verenigd in Vooruitgang’. Prachtig stuk, bijna literair, maar ik heb er weinig van begrepen. Ik werd verblind door een leuzensaus van ‘ontplooiing’, ‘binding’, ’participatie’, ‘flexibel’ en meer van die hippe kreten waarvan de lezer in extase moet raken. “Kernwoord is dynamiek”, voegden ze er nog aan toe. Maar natuurlijk!

LuxVoor deelt naar eigen zeggen “een vurig geloof in vooruitgang”. En, om het een beetje gewichtig te brengen, citeerde de club een groot leider. In dit geval John F. Kennedy: “Sommige mensen zien de dingen zoals ze zijn, en vragen: waarom? Ik droom van dingen die niet bestaan, en vraag: waarom niet?” Iedereen ijlt weleens, maar om mensen daar nog na hun dood mee te confronteren… Ik vind dat niet kies.

Volgend jaar krijgen we een premier die het boek ‘Dit land kan zoveel beter’ op zijn naam heeft staan. ‘Maar ik vertel lekker niet hoe!’, had de ondertitel kunnen zijn. Ik zie door de bomen het Bos niet meer.

Gepubliceerd: Magazine Sax