Bestel bij:
Dejongsteven@gmail.com
  • 30
    okt
    2012

    Sandy is een politieke storm. Romney staat met rug tegen muur

    Miljoenen mensen zonder stroom, miljarden dollars schade en tientallen doden. De tot superstorm afgewaardeerde orkaan Sandy vraagt allereerst om een krachtige rampenbestrijder, niet om politiek debat. Obama moet zich nu bewijzen. En Romney? Die heeft wat uit te leggen.

    Hoewel de campagne is stilgelegd, met uitsluitsel van een aantal tv-spotjes, proberen linkse en rechtse media de ramp alsnog te politiseren. Terecht, want van elke ramp moeten we leren. En juist in dit soort situaties komt het aan op leiderschap – de competentie waar het in deze verkiezingen om draait.

    De eerste klap, aan de Republikeinse presidentskandidaat Romney, is al uitgedeeld. The New York Times kwam met een vernietigend hoofdredactioneel commentaar: ‘A Big Storm Requires Big Government’. Met die kop verwijst de krant naar een verkiezingsdebat tussen Republikeinse kandidaten op 13 juni 2011. Een maand daarvoor had een tornado flink huisgehouden in Joplin, Missouri.

    CNN-presentator John King hield Romney voor dat FEMA, het federaal bureau voor rampenbestrijding, gebukt gaat onder budgettekorten. En dat er discussie is over de vraag of deze vorm van hulp niet beter op statelijk niveau georganiseerd kan worden. “Absoluut”, antwoordde Romney. “Iedere kans om iets van de federale overheid terug te geven aan de staat moet je grijpen. En als je verder kunt gaan – iets teruggeven aan de private sector – dan is dat nog beter.”

    Het ging Romney erom dat de staatsschuld almaar hoger wordt door dat centrale geregel vanuit Washington. Dat de regering zich eigenlijk zou moeten afvragen: ‘Wat doen we nu wat we niet hoeven te doen?’ En dat die taken afgestoten moeten worden naar de staten. “Inclusief rampenbestrijding?”, vroeg King. Romney: “We kunnen ons niet veroorloven dingen te doen die de toekomst van onze kinderen schaden. Het is gewoon immoreel, zo zie ik dat, om groeiende schulden door te geven aan onze kinderen.”

    Romney wil goede rampenbestrijding op statelijk niveau

    Rampenbestrijding is één van de meest vitale functies van big government, becommentarieert The New York Times. “Dat is de reden waarom Mitt Romney het wil elimineren.” De krant zet Romneys standpunt nu weg als “absurd” doch “volledig in lijn met decennia Republikeinse weerstand tegen federale rampenplannen.”

    In het licht van de huidige ravage is het inderdaad ondenkbaar dat Washington niet uitrukt. Maar het is net zo ondenkbaar dat Romney zich afzijdig zou houden als hij nu in de schoenen van president Obama zou staan. The New York Times probeert hem in de rol te drukken van de commander-in-chief die de handen in de zakken houdt, terwijl hij destijds in algemene termen suggereerde dat het logge en kostbare FEMA – in tijden van nood ook wel ‘schaduwregering’ genoemd – niet de meest voor de hand liggende rampenbestrijder is.

    Dat is helemaal niet zo’n absurde gedachte. Maar het vereist wel een bestuurlijke toelichting, terwijl Romney destijds alleen een financiële gaf. Zijn team probeert dat nu alsnog recht te zetten, onder meer via een e-mail aan The Huffington Post: “Gouverneur Romney wil ervoor zorgen dat staten – de eerste hulpverleners die in de beste positie zijn om individuen en gemeenschappen te helpen – de middelen en assistentie krijgen om met natuurrampen om te gaan.”

    Grotere crisisteams op lokaler niveau dus. Een betwistbaar model, aangezien het nogal inefficiënt is om ieder gebied op een grote natuurramp toe te rusten. Juist Hurricane Sandy pleit voor een FEMA: een grote organisatie die weliswaar trager is dan lokale korpsen, maar de nood wel het best kan lenigen. Zelfs goedkoper, want wat heb je aan lokale FEMA’tjes die jaren niets te doen hebben? Toch is het onheus om te stellen dat Romney slachtoffers in de kou zou laten staan. Hij gunt ze juist meer bescherming dichter bij huis, hoe inefficiënt hij dat ook regelt.

    Obama moet geen fouten maken, Romney niet aanvallen

    Politiek gezien zit Romney nu in een uiterst lastig parket. In de laatste week voor de verkiezingen kan hij niet meer vol uithalen naar Obama, de president die zich nu als bindende staatsman opstelt. Wie weet wat Romney nog allemaal in petto had. Felle spotjes, een ultieme campagnezet – het moet allemaal in de kast blijven want het publiek heeft belangrijker zorgen. “Iedere verklaring van Romney kan politiek uitgelegd worden en geeft weinig bewijs voor zijn eigen bekwaamheid als leider”, aldus hoogleraar geschiedenis en bestuurskunde Julian Zelizer op CNN.com.

    Ondertussen weet Obama dat een natuurramp een president kan maken of breken. Het geblunder van Bush na de orkaan Katrina in 2005 ligt bij iedereen nog vers in het geheugen. Dit besef geeft hem een voorsprong: zet hij alles op alles om de getroffenen te helpen en gerust te stellen, dan kan hij groeien als een Giuliani na ’9/11’. Faalt hij als federaal leider, dan drijft hij kiezers in de armen van de lokale beschermheer Romney.

    Gepubliceerd: NRC

NRC

Voor NRC Handelsblad, nrc.nl en nrc.next schreef ik sinds mijn aanstelling in september 2007 meer dan 800 artikelen. De meeste daarvan als opiniemaker voor nrc.nl.

Over de auteur

Steven de Jong (1981) is opinieredacteur van NRC Handelsblad. Op deze site kunt u zijn artikelen uit de periode 2001-heden lezen. Artikelen voor 2007 zijn geschreven voor andere media. Zie ook de rubrieken Boeken, Fictie (korte verhalen), Onderzoek, Freelance en Blog.
E-mail: dejongsteven@gmail.com
  • Volg Steven de Jong op Twitter!
  • Volg Steven de Jong op LinkedIn!