Bestel bij:
dejongsteven@gmail.com
  • 24
    jan
    2019

    Iedereen is klaar met de afwezige verdachte. ‘Tijd om af te rekenen’

    Iedereen is klaar met de afwezige verdachte. ‘Tijd om af te rekenen’

    Hij is er niet, zegt de advocaat van de 24-jarige D. die deze donderdag in de rechtbank van Alkmaar terecht zou staan voor een inbraak en openlijk geweld in Heerhugowaard. “Meneer weet dat wij hier bij elkaar zijn”, zegt de rechter. “In principe kunnen we de zaak gewoon behandelen.”

    “Maar ik heb geen machtiging”, werpt de advocaat tegen. “Ik heb zijn vader net gebeld. Die heeft hem om half elf op de bus gezet. Vijf kwartier reizen.” D. had er dus al lang moeten zijn. “Van de acht afspraken was hij drie keer te laat”, zegt zijn advocaat. “Ik doe een verzoek tot aanhouding, zodat we zijn zaken eindelijk kunnen behandelen. De tijd is nu al met drie kwartier overschreden.”

    De rechter zucht. “Feitelijk hebben we dan nu zijn afwezigheid vastgesteld.” Voor de zekerheid kijkt de advocaat nog even buiten zittingszaal 5. Eenmaal terug: “Niet gevonden, niets wat op hem lijkt.”

    De officier van justitie wijst op het winterse weer. “De bus kan vertraagd zijn. Ik kan best even een broodje gaan eten.” De rechter: “Dan gaan we meneer wel heel ruim de tijd geven. Ik moet ook weer terug naar Haarlem. Als hij er straks nóg niet is, dan gaan we de vordering zonder hem behandelen.”

    De vordering betreft de tenuitvoerlegging van de 198 dagen cel die eerder voorwaardelijk aan hem zijn opgelegd. Onder meer voor diefstal en heling. D. hield zich niet aan afspraken van de Reclassering (een belangrijke voorwaarde). Alleen al daarvoor kan hij in bewaring gesteld worden.

    De officier, rechter en ambtenaar gaan lunchen. De advocaat onderneemt nog wat contactpogingen. Na een half uur komt het gezelschap weer samen. Zwaar teleurgesteld. D. is er nog steeds niet.

    De rechter richt zich tot de mevrouw van de Reclassering. Zij doet de belofte dat ze de waarheid over D. zal spreken. “Dan kunnen we nu met elkaar praten”, stelt de rechter vast. D. onttrekt zich aan controles op drugsgebruik, vat de rechter haar rapport samen. Ook bij de ggz liet hij het afweten. En hij wordt verdacht van nieuwe feiten. “Hij is maandag vrijgekomen”, vertelt de mevrouw van de Reclassering, maar heeft ook toen geen contact gezocht. “We zijn nu wel klaar met meneer.” D. woonde begeleid, maar zwerft nu vooral rond. Hij valt af en toe bij vrienden en familie binnen.

    Het woord is aan de officier. “Ik kan heel kort zijn. Aan zijn voorwaardelijke veroordelingen waren voorwaarden verbonden. Daar heeft hij zich niet aan gehouden. Dan houdt het gewoon op. Ik geef hem niet nog een kans. Het is nu tijd om af te rekenen. Ik vraag om tenuitvoerlegging van 198 dagen voorwaardelijke gevangenisstraf.”

    De rechter meldt dat hij het onderzoek sluit en leidt zijn vonnis in. “Het is heel verdrietig, het gaat niet goed met meneer, en hij is nog zo jong. Er zijn hem zoveel kansen geboden. Het aantal mogelijkheden wordt steeds minder. Eén van de laatste, deze zitting, heeft hij ook niet benut. Ik kan niet anders dan de vorderingen toewijzen. Hij hikt zelfs tegen een ISD-maatregel aan.”

    Met ISD wordt de inrichting voor stelselmatige daders bedoeld: wie telkens veroordeeld wordt voor kleine delicten, kan op een gegeven moment zwaar gestraft worden, tot wel twee jaar gevangenis. Maar voor ISD moet eerst nog die inbraak bewezen worden. Het gaat nu enkel om het schenden van de voorwaarden. De Alkmaarse rechter houdt het daarom bij de tenuitvoerlegging van 198 dagen cel.

Over de auteur

Steven de Jong (1981) is opinieredacteur van NRC Handelsblad. Op deze site kunt u zijn artikelen uit de periode 2001-heden lezen. Artikelen voor 2007 zijn geschreven voor andere media. Zie ook de rubrieken Boeken, Fictie (korte verhalen), Onderzoek, Freelance en Blog.
E-mail: dejongsteven@gmail.com
  • Volg Steven de Jong op Twitter!
  • Volg Steven de Jong op LinkedIn!